ഒരു മടമുശുവിന്റെ തീർത്ഥാടനം

[ഇടമലക്കുടിയിലെ ആദ്യ ഇലക്ഷൻ ഡ്യൂട്ടി (എനിക്കും ഇടമലക്കുടിക്കും അത് ആദ്യത്തെ ഇലക്ഷനായിരുന്നു)... ഞാൻ പ്രിസൈഡിംഗ് ഓഫീസറായും മുന്നാർ ഹൈസ്കൂളിലെ റൈസണ്‍ മാഷ്‌ ഫസ്റ്റ് പോളിങ്ങ് ഓഫീസറായും നെന്മണൽക്കുടിയിലെ പോളിങ്ങ് ബൂത്തിൽ നിന്നും മുന്നാറിലേക്ക് മടങ്ങുന്ന വഴിയിലാണ് മലഞ്ഞീൽ (അഥവാ ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ മടമുശു) തീർത്ഥയാത്രയ്ക്ക് പോകുന്ന കഥ പറഞ്ഞത്. അന്ന് അതൊരു ഫാന്റസി പോലെ തോന്നിയെങ്കിലും പിന്നിടുള്ള അന്വേഷണം അതിന്റെ പൊരുളഴിച്ചു തന്നു. അവിസ്മരണീയമായ ഒരു യാത്രയിൽ അദ്ഭുതകരമായ ഈ കഥ പറഞ്ഞുതന്ന മാഷിന് പ്രത്യേകം നന്ദി.]

 കരിവെള്ളൂരിലെ മനോഹരേട്ടൻ മടമുശുവിനെ പിടിക്കാൻ വിദഗ്ദ്ധനാണ്. രാത്രി വയലിനു കുറുകെ പോകുന്ന തോടിന്റെ കരയിലേക്ക് ചൂണ്ടലുമായി, അതിൽ കോർക്കുവാനുള്ള കോപ്പുകളുമായി മനോഹരേട്ടനെപ്പോലെ ധാരാളം പേർ മടമുശുവിനെത്തേടി യാത്രയാകാറുണ്ട്. പകലന്തിയോളം സൂര്യരശ്മികളുടെ തീക്ഷ്ണത സഹിക്കവയ്യാതെ ഏതെങ്കിലും മാളത്തിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന മടമുശു രാത്രിഞ്ചരനാണ്. കണ്ടാൽ പാമ്പാണെന്നു തോന്നിക്കുന്ന ഇവയുടെ തൊലിക്ക് വഴുവഴുപ്പുള്ളതിനാൽ ഇവയെ പിടിക്കാൻ ചൂണ്ടലല്ലാതെ മറ്റു മാർഗ്ഗങ്ങളില്ല. ശ്വസനപ്രക്രിയയുടെ ഭുരിഭാഗവും തൊലിയിലൂടെ നിർവഹിക്കുന്നതിനാൽ, തൊലിപ്പുറത്തെ വഴുവഴുപ്പ് ഈർപ്പം നിലനിർത്തുന്നതിനാൽ ഇവയ്ക്ക് ദിവസങ്ങളോളം കരയിൽ ജീവിക്കുവാനാകും.

രാവിലെ പ്രഭാതകർമ്മത്തിനിരിക്കുമ്പോൾ വേദന കൊണ്ടു പുളയുന്ന, തലേന്നു കഴിച്ച ആഹാരത്തെയോർത്ത് കരഞ്ഞുപോകുന്ന, മനോഹരമായ എല്ലാ ദിവസങ്ങളും കരഞ്ഞുകൊണ്ടാരംഭിച്ച് പിരിമുറുക്കത്തോടെ ദിവസത്തെ തള്ളിനീക്കുന്ന ഹതഭാഗ്യരായവർ അർശസ്സിന്റെ സിദ്ധൌഷധമായ മടമുശുവിന്റെ തൊലി കീറി പണ്ട് കോണകമുടുത്തിരുന്നുപോലും.

മടമുശുവിനെ നമ്മുടെ നാട്ടുമ്പുറത്ത് കാണാറുണ്ടെങ്കിലും അവയുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഇവിടെങ്ങും, ഇവിടാരും കണ്ടിട്ടില്ല. ഇത് എവിടെനിന്നു വന്നു, എങ്ങനെ വന്നു, ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ പൊട്ടിമുളച്ചതോ, ഏതോ നിഗൂഢയാമത്തിൽ അതിന്റെ അമ്മ അതിനു ജന്മം നല്കിയതോ, എന്നിങ്ങനെയുള്ള ചോദ്യങ്ങളുടെ അന്വേഷണപാതയിൽ പണ്ടുതന്നെ ശാസ്ത്രജ്ഞർ പ്രയാണമാരംഭിച്ചിരുന്നു. ഈൽ വർഗ്ഗത്തിൽപ്പെട്ട ഇവയുടെ ജനനേന്ദ്രീയമെവിടെയെന്നറിയാൻ പരീക്ഷണശാലയിൽ സജ്ജീകരിച്ച ശസ്ത്രക്രീയാമേശപ്പുറത്ത് നൂറുകണക്കിന് ഈലുകളുടെ ശരീരത്തിൽ കത്തിവച്ച് നിരാശനായി മടങ്ങേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട് ആധുനിക മനശ്ശസ്ത്രത്തിന്റെ കുലഗുരുവായ സിഗ്മണ്ട് ഫ്രോയിഡിന്.

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലാണ് അറ്റ്ലാണ്ടിക് സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ യുറോപ്യൻ ഈലിന്റെ ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഷ്മിഡ്റ്റ് (Schmidt) എന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞൻ കണ്ടെത്തുന്നത്. ഈൽ മത്സ്യങ്ങൾ കൂട്ടത്തോടെ പ്രസവിക്കുന്നത് (അവയുടെ ലേബർ മുറികൾ), അതിനടുത്തെവിടെയെങ്കിലുമായിരിക്കും എന്ന നിഗമനത്തിൽ നിന്നും നാം ഏറെ മുന്നോട്ട് പോയിട്ടില്ല. അറ്റ്ലാണ്ടിക് സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ 100 കിലോമീറ്റർ താഴ്ചയിൽ എക്കോ മൗണ്ട് (Echo Mount) എന്ന പർവതമുണ്ടെന്നും, അവിടെയാണ് ഈൽ മത്സ്യങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ സുന്ദരസുരഭിലമുഹൂർത്തമായ പ്രസവമഹോത്സവം നടക്കുന്നത് എന്നും 1998-ൽ ഫ്രിക്, സുകാമോട്ടോ (Fricke, Tsukamoto) എന്നീ ശാസ്ത്രജ്ഞർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.

യുറോപ്പ്യൻ ഈലുകൾക്കുള്ളതുപോലെ ഇന്ത്യൻ ഈലുകളുടെ പ്രസവകേന്ദ്രം ഇന്ത്യൻ തീരപ്രദേശത്തുനിന്നും 2000 കിലോമീറ്റർ അകലെ, സുമാത്രയുടെ തെക്കുപടിഞ്ഞാറായി സമുദ്രാന്തർഗതത്തെ ഏതോ ഒരു മഹാപർവതത്തിലായിരിക്കും എന്ന് വിശ്വസിക്കപെടുന്നു. സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ (ഉപരിതലത്തിൽനിന്നും 1000 മീറ്റർ താഴ്ചയിൽ) തത്തിക്കളിക്കുന്ന ലാർവകളെ, സുതാര്യമായ ഈലിന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഗ്ലാസ് ഈൽ (Glass Eel) എന്ന് വിളിക്കും. ഉപരിതലത്തിലുള്ള ജലത്തെയപേക്ഷിച്ച് ഒരല്പം ചൂട് കൂടുതലുള്ള സമുദ്രത്തിന്റെ അന്തർധാരകളിൽപെട്ട് ഇവ നീന്തിത്തുടിക്കുന്നു. ശൈത്യകാലത്ത് ഈ അന്തർധാരകൾ സുമാത്രയിൽനിന്നും ഇന്ത്യൻ തീരപ്രദേശത്തേക്കാണ് ഒഴുകുന്നത്. ഈ ഒഴുക്കിൽപ്പെട്ട് ഇന്ത്യയുടെ തീരദേശത്തേക്കിവ എത്തിച്ചേരും. അപ്പോഴേക്കും അവ വളർന്നിട്ടുണ്ടാകും. സുതാര്യത മാറി ഒരല്പം മഞ്ഞകലർന്ന ഇരുണ്ട നിറമായിട്ടുണ്ടാകും. ഈ അവസ്ഥയിൽ അവയെ Yellow Eel എന്ന് വിളിക്കും.  തലയോട്ടിയിൽ രൂപപ്പെടുന്ന ഒരു മറുക് - Skull Spot - ഇപ്പോഴാണുണ്ടാകുന്നത്. ഇതുണ്ടാകുമ്പോഴാണ് ഏതോ ഒരുൾവിളിയാലെന്നപോലെ, തന്റെ നിയോഗം തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, ഉപ്പുകലർന്ന ജലത്തിൽനിന്നും ഇത് പ്രയാണമാരംഭിക്കുന്നത്. ഉപ്പില്ലാത്ത ജലത്തിലേക്ക് - പുഴയിലേക്ക് അതിന്റെ പ്രയാണമാരംഭിക്കുകയായി.

മാംസഭുക്കാണെന്നോ സസ്യഭുക്കാണെന്നോ പറയാൻ പറ്റാത്തവിധം സർവ്വതിനെയും ഭക്ഷിക്കുന്ന, സർവ്വഭുക്കുകളായ ഇവർ തീറ്റയുടെ രാജാക്കന്മാരായിത്തീരുന്നു. ഇപ്പോഴാണവ ഒഴുക്കിനെതിരെ നീന്താൻ തുടങ്ങുന്നത്. കുറച്ചുകാലം പുഴയുടെ മാസ്മരികതയിൽ മനസ്സുലഞ്ഞ്, പുഴയുടെ നിത്യമായ ഒഴുക്കിനോട് മല്ലിട്ട്, പകൽ പുഴയുടെ മടിത്തട്ടിലെവിടെയോ പതുങ്ങിയിരുന്ന്, രാത്രി എക്കാലത്തെയും ഇഷ്ടവിനോദമായ ഇരപിടിക്കലും തീറ്റയുമായി കഴിഞ്ഞുകൂടുന്നു.

അപ്പോഴാണ് ഏതോ ഒരു മുഹൂർത്തത്തിൽ പെണ്‍വർഗ്ഗങ്ങൾക്ക് മറ്റൊരു തിരിച്ചറിവുണ്ടാകുന്നത്. മലഞ്ഞീലിന്റെ പെണ്‍വർഗ്ഗങ്ങൾ അവയുടെ തീർത്ഥാടനത്തിന്റെ മറ്റൊരു ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നു. പുഴയുടെ ആദി അറിയണം. ഏതരുവിയിൽനിന്നാണ് പുഴയുടെ ജനനസമവാക്യങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്നതെന്നറിയണം. പുഴയുടെ കളകളാരവത്തിന്റെ സ്രോതസ്സായ നടനമണ്ഢപമറിയണം. പുഴയുടെ ഗർഭപാത്രം കാണണം.

പക്ഷെ ഇനിയങ്ങോട്ടുള്ള യാത്ര പെണ്ണിന്റെതുമാത്രമാണ്. ആണുങ്ങൾക്ക് പ്രവേശനമില്ലാത്ത സൃഷ്ടിയുടെ ഈറ്റില്ലങ്ങൾ തേടി പെണ്‍വർഗ്ഗങ്ങൾ പ്രയാണമാരംഭിക്കും. വർഷങ്ങൾ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന തീർത്ഥാടനത്തിനൊടുവിൽ തന്റെ പെണ്ണിന്റെ വരവിനേയും കാത്ത്, ഒന്നു മിണ്ടാൻ, ഒന്നു മുട്ടിയുരുമ്മിനിൽക്കാൻ, ഒരു കിന്നാരം പറയാൻ, ഇവിടെ ഈ പുഴയുടെ ഓളങ്ങളിൽ അവൻ കാത്തിരിക്കും.

ഒഴുക്കിനെതിരെ നീന്തി, ചതുപ്പുനിലങ്ങളിൽ പാമ്പിനെപ്പോലെ ഇഴഞ്ഞ്, തന്റെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തേക്ക് പ്രതിബന്ധങ്ങളേതുവിധേനയും തരണം ചെയ്ത് പെണ്‍വർഗ്ഗങ്ങൾ പ്രയാണമാരംഭിക്കുന്നു. ( 1958-ൽ കെനിയയിലെ സാമ്പേസി പുഴയുടെ  (Zambesi River) കുറുകെ പടുത്തുയർത്തിയ 128 മീറ്റർ ഉയരമുള്ള ഡാം പോലും ഇതിനു പ്രതിബന്ധമായിരുന്നില്ല. കെനിയയിൽ ഇപ്പോഴും സമുദ്രനിരപ്പിൽനിന്നും 1000 അടി ഉയരത്തിൽ ഈലിനെ കണ്ടുകിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.) കാടും മലയും താണ്ടി പുഴയുടെ ഗർഭഗൃഹത്തിലെത്തി 5 മുതൽ 12 വർഷം വരെ അവിടെ തങ്ങി, പവിത്രമായ ആ നീരൊഴുക്കിൽ പ്രായപൂർത്തിയെത്തുന്നു.

ഇനി മലയിറക്കത്തിന്റെ കാലമാണ്. ഒഴുക്കിനെ വെല്ലുവിളിച്ച് നടത്തിയ യാത്രകൾക്കൊക്കെ ഒടുവിൽ ഒഴുക്കിൽപെട്ട് തന്നെയും കാത്തുനില്ക്കുന്ന പ്രിയതമന്റെ സമീപത്തേക്ക് തിരികെ യാത്ര. താഴെ മലയടിവാരത്തെത്തുമ്പോഴേക്കും ഈൽ മത്സ്യങ്ങൾ നന്നായി വളർന്നിട്ടുണ്ടാകും. 40 സെന്റിമീറ്ററോളം വലിപ്പമുണ്ടാകും അവയ്ക്കിപ്പോൾ.

ഇനി ജീവിതത്തിന്റെ മറ്റൊരു തീർത്ഥാടനത്തിലേക്ക്. അമ്മയുടെയുമച്ചനുമാകാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലേക്ക്. കുഞ്ഞുലാർവകളായി തത്തിക്കളിച്ച സുമാത്രയുടെ സമീപത്തേക്ക്. പത്തുപതിനാറു വർഷം ജീവിതം തള്ളിനീക്കിയ പുഴയെ വെടിഞ്ഞ് വീണ്ടും കടലിലേക്ക്, കടലിന്റെ ഉപ്പിലേക്ക്.

കടലിൽ യാത്ര തുടങ്ങുമ്പോൾ കാഴ്ച്ചകൾക്ക് മങ്ങലേൽക്കാൻ പാടില്ല.അതിനാൽ അവ മറ്റൊരു പരിണാമത്തിന് തയ്യാറെടുക്കുന്നു. കണ്ണുകളുന്തി കടലിന്റെ കാഴ്ച്ചയ്ക്ക് പാകമാകുന്നു. നിറം വെള്ളിയായി മാറി, ആമാശയം ശോഷിച്ച് അവ പരിണമിക്കും. ഇനി ഉപവാസത്തിന്റെ നാളുകൾ. 2000-ത്തോളം കിലോമീറ്റർ താണ്ടാൻ പുഴയിലുണ്ടായിരുന്ന ജീവിതകാലത്ത് ആർത്തിയോടെ കഴിച്ച ഭക്ഷണം പര്യാപ്തം.

ഒടുവിൽ സുമാത്രയുടെ കടലിന്റെ അടിത്തട്ടിലുള്ള ആ മഹാപർവതത്തിലെത്തി അവിടുന്ന് ലാർവകൾക്ക് ജന്മമേകുന്നു. ലാർവകളുടെ ജനനത്തോടെ "ഹാ സഫലമീയാത്ര"യെന്നോതി സാർത്ഥകമായ ജീവിതത്തിന് അന്ത്യം കുറിക്കുന്നു.

ലാർവകൾ അവയുടെ പ്രയാണമാരംഭിക്കുന്നു. തന്റെ അച്ഛനമ്മമാർ സഞ്ചരിച്ച പാതകളിലൂടെ, അവർ പരിണമിച്ച അതേ വഴികളിലൂടെ, അവരുടെ നിശ്വാസങ്ങൾക്ക് കാതോർത്ത പുഴയെത്തേടി, ആ പുഴയുടെ നീരുറവിനെത്തേടി പൊന്നോമനകളും യാത്രയാകുന്നു...

എപ്പോഴാണിവ ഇണ ചേരുന്നത്? എങ്ങനെയാണ് നിശ്ചിതമായ ഒരു സഞ്ചാരപാതയെ അവർ തിരിച്ചറിയുന്നത്? ഏത് ഉൾവിളിയാലാണ് (ജനിതകത്തിന്റെ ഏതു കോടിലാണ്) ആരും പഠിപ്പിക്കാത്ത സഞ്ചാരപഥങ്ങളെ അവർ കണ്ടെത്തുന്നത്? ഇന്നും ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ഒരുപാടു ചോദ്യങ്ങൾക്ക് പിടികൊടുക്കാതെ അവർ യാത്ര തുടരുകയാണ്....

കൂടുതലറിയാൻ

1. The Eel, 3rd Edition, F.W.Tesch, Blackwell Science Ltd, 2003

ആരാണ് മറിയ ?

നോബൽ സമ്മാനം നേടിയ ആദ്യ വനിതയാണ് മറിയ. രണ്ടു വ്യത്യസ്ത വിഷയങ്ങളിൽ നോബൽ സമ്മാനം നേടുന്ന ആദ്യ വ്യക്തിയാണ് മറിയ - ഇത് ലോകം പരക്കെ അറിയുന്ന വിവരങ്ങൾ. മറിയയുടെ ജീവിതത്തിലെ പരക്കെ അറിയപ്പെടാത്ത ചില ഏടുകൾ കോർത്തിണക്കി ആരാണ് മറിയ എന്ന് അന്വേഷിക്കുകയാണിവിടെ.

( പോളണ്ടിൽ നവംബർ 7, 1867 -ൽ ജനിച്ച മറിയ സ്ക്ലോഡോവ്സ്ക പിന്നീട് ഫ്രാൻസിലേക്ക് ചേക്കേറിയപ്പോൾ മറിയ എന്ന പദത്തിന്റെ ഫ്രഞ്ച് പതിപ്പായ മേരി സ്ക്ലൊഡോവ്സ്ക ആയതും പിയറി ക്യുറിയെ വിവാഹം കഴിച്ചപ്പോൾ മേരി ക്യുറി ആയതും മറക്കുന്നില്ല. ആദ്യ നാമമായ മറിയ തന്നെയാണ് എനിക്കു പഥ്യം.)

സർവകലാശാലകളിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് പ്രവേശനം നിഷിദ്ധമായിരുന്ന കാലത്ത്, വിദ്യ സ്ത്രീക്കും പുരുഷനും ഒരുപോലെ അവകാശപ്പെട്ടതാണെന്ന ചില മനുഷ്യസ്നേഹികളുടെ ചിന്തയിൽ രൂപം കൊണ്ട "അധോലോക സർവകലാശാല" എന്ന ആശയത്തെ പിൻപറ്റി രൂപം കൊടുത്ത, അധികാരികളുടെ കണ്ണുവെട്ടിക്കാൻ ആസ്ഥാനം ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് മാറ്റുന്ന "ഒഴുകും സർവകലാശാല"യിൽ വിദ്യ അഭ്യസിച്ച വിദ്യാർഥിയാണ് മറിയ. 

പോളണ്ടിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് സർവകലാശാലാവിദ്യാഭ്യാസം നിഷിദ്ധമായിരുന്നെങ്കിലും പാരീസിലെ സർവകലാശാലകളിൽ പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നു. മറിയയും ചേച്ചിയായ ബ്രോണിയയും ഫ്രാൻസെന്ന പറുദീസയിലേക്ക് പഠനത്തിനുപോകാൻ ഒരുപോലെ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ, ദരിദ്രമായ അവരുടെ കുടുമ്പത്തിന് സാമ്പത്തികഭാരം താങ്ങാനാവാതെ വരുമെന്നു കണ്ട്, ചേച്ചിയെ ആദ്യം പഠിക്കാനയച്ച് അവളുടെ പഠനച്ചെലവിനായി പോളണ്ടിൽ കൂലിപ്പണിയെടുത്ത അനുജത്തിയാണ് മറിയ. 

കൂലിപ്പണിക്കാരിയാണെന്ന കാരണത്താൽ, കാലണയ്ക്ക് വകയില്ലെന്ന ന്യായം പറഞ്ഞ് പ്രണയത്തെ നിഷേധിച്ച കാമുകന്റെ കുടുംബത്തെയും, കുടുംബത്തെ നിഷേധിക്കാൻ ചങ്കുറപ്പില്ലാതിരുന്ന കാമുകനെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, പണക്കൊതിയന്മാരായ പണക്കാരുടെ "ദാരിദ്ര്യത്തിൽ" മനംനൊന്ത സുന്ദരിയാണ് മറിയ. 

എന്നും കാണുന്ന കാഴ്ചകളിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ കാഴ്ചകൾ കാണുന്ന യാത്രയാണ് മധുവിധു എന്ന തത്വത്തിൽ നിന്നും പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ട് പരിക്ഷനശാലയ്ക്ക് പുറത്ത് ഗ്രാമാന്തരങ്ങളിലേക്ക് പ്രതിശ്രുത വരനെയും കൂട്ടി വിവാഹസമ്മാനമായി കിട്ടിയ സൈക്കിളിൽ സവാരി നടത്തി മധുവിധു ആഘോഷിച്ച കാമുകിയാണു മറിയ.

താൻ പിറന്ന മണ്ണിനോട്, തന്നെ താനാക്കിയ ദേശത്തോടുള്ള അകൈതവമായ കൂറ് രേഖപ്പെടുത്താൻ ആദ്യമായി കണ്ടുപിടിച്ച മൂലകത്തിന് "പൊളോണിയം" എന്ന് നാമകരണം ചെയ്ത ദേശസ്നേഹിയാണ് മറിയ. 

ഓസ്ട്രിയയുടെ ഖനികളിൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട 8000 കിലോ പിച്ച്ബ്ലെന്റിന്റെ അയിര് സംഘടിപ്പിച്ച് പരിക്ഷനശാലയുടെ പിന്നാമ്പുറത്ത് തന്നോളം പോന്ന ഇരുമ്പുലക്കകൊണ്ട് നാലുവർഷമെടുത്ത് കുത്തിപ്പൊടിച്ച് ശുദ്ധീകരിച്ച് അതിൽ നിന്നും 150 മില്ലിഗ്രാം റേഡിയമുണ്ടാക്കിയ കഠിനാദ്ധ്വാനിയാണ് മറിയ.  

റേഡിയത്തിന്റെ സവിശേഷതകൾ, അത് പുറത്തുവിടുന്ന കിരണങ്ങളുടെ സ്വഭാവം എന്നിവ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, റേഡിയത്തോടുള്ള നിരന്തര സമ്പർക്കം മൂലം കരിവാളിച്ചുപോയ പിയറിയുടെയും മറിയയുടെയും കൈകൾ കണ്ട് സ്തബ്ധനായ ഭൗതികത്തിന്റെ അപ്പോസ്തലൻ റുഥർഫോർഡിന്റെ ആദരവിന് പത്രീഭൂതയായ ഗവേഷകയാണ് മറിയ. എ സി മുറിയുടെ ശീതളിമയിൽ കമ്പ്യുട്ടറിനു മുന്നിലിരുന്ന് പ്രബന്ധങ്ങൾ പടച്ചുവിടുന്ന, നേടിയ ഡിഗ്രികളും പട്ടങ്ങളും പേരിനു മുന്നിലും പിന്നിലും നീണ്ട വാലുപോലെ ചേർക്കുന്ന ആധുനിക ഗവേഷകരുടെ ഇടയിൽ വ്യത്യസ്തയായ ഗവേഷകയാണ് മറിയ.  

മറ്റാരോ എഴുതിയ, മറ്റാരോ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ, മറ്റാരോ ഈണം പകർന്ന ഒരു പാട്ടിന് ശബ്ദം നൽകി എന്ന ഒറ്റക്കാരണത്താൽ ഉത്സവപ്പറമ്പുകളിലും പള്ളിപ്പെരുന്നാളിനും ഒക്കെ വയറ്റിപ്പിഴപ്പിന് ആ ഗാനമാലപിക്കുന്ന പാവം ഗാനമേളക്കാരനോട് പോലും റോയൽറ്റി ചോദിക്കണമെന്നു ശഠിക്കുന്ന ഗായകരുള്ള ഈ കാലത്ത്, റേഡിയത്തിന്റെ കണ്ടുപിടുത്തത്തിനു പേറ്റന്റെടുക്കാതെ, പേറ്റന്റുകളിൽ തുലോം വിശ്വാസമില്ലാതെ, ലോകം മുഴുവൻ റേഡിയമുണ്ടാക്കി കാശുണ്ടാക്കിയപ്പോഴും റോയൽറ്റി ചോദിക്കാതെ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ തന്നെ സന്തുഷ്ടയായി കഴിഞ്ഞവളാണു മറിയ. 

ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധക്കാലത്ത്, യുദ്ധമുഖത്ത് വെടിയേറ്റുവീഴുന്ന, വേദനകൊണ്ടു പിടയുന്ന പടയാളികൾക്ക് തുണയായി വാടകയ്ക്കെടുത്ത വണ്ടിയിൽ സജ്ജീകരിച്ച എക്സ് റേ ഉപകരണങ്ങളുമായി, മകളായ ഐറിൻ ക്യുറിയെ സഹായിയാക്കി, യുദ്ധമുഖത്തേക്ക് വൈദ്യസഹായവുമായി സ്വയം വണ്ടിയോടിച്ചു പോയ മാലാഖയാണ് മറിയ. 

സ്ത്രീയാണെന്ന ഒറ്റക്കാരണത്താൽ ഫ്രഞ്ച് ശാസ്ത്ര അക്കാഡമിയുടെ അംഗത്വം നിഷേധിച്ചെങ്കിലും, ഭർത്താവിന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് പോൾ ലംഗവിൻ എന്ന മറ്റൊരു ശാസ്ത്രജ്ഞനുമായി രഹസ്യബന്ധമുണ്ടെന്ന് ഫ്രഞ്ച് മഞ്ഞപ്പത്രങ്ങൾ പരദൂഷണം പറഞ്ഞെങ്കിലും, ഫ്രാൻസിലെവിടെയും ഗവേഷണത്തിന് റേഡിയത്തിന്റെ ഒരു തരി പോലും ബാക്കിയില്ലെന്നറിഞ്ഞ് ഫ്രാൻസിനു വേണ്ടി ഒരു ഗ്രാം റേഡിയത്തിനായി അമേരിക്കയിലേക്ക് പോയ ദേശസ്നേഹിയാണ് മറിയ.

താരങ്ങളുടെ ആരാധകവൃന്ദങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തിയെടുത്ത താരസിൻഡിക്കേറ്റുകൾ മാന്യതയുടെ മൂടുപടമണിഞ്ഞ താരങ്ങളെ സമൂഹത്തിന്റെ തന്നെ "ബ്രാൻഡ് അംബാസഡർമാരായി" ചിത്രീകരിക്കുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്ത് പ്രസക്തമാകുമാറ്, വ്യക്തികളിലല്ല താത്പര്യമുണ്ടാകേണ്ടത്, ആശയങ്ങളിലാണ് താത്പര്യമുണ്ടാകേണ്ടതെന്ന് ഉത്ഘോഷിച്ച ഒരു ധീര വനിതയാണ് മറിയ. 

ചുണ്ടത്ത് ചെഞ്ചായം പുശി, ഉപ്പൂറ്റി പൊങ്ങിയ ചെരിപ്പുമിട്ട് "സ്ത്രീശാക്തീകരണത്തിന്റെ" രംഗങ്ങളിൽ കൊടികുത്തി വാഴുന്ന കപടശാക്തീകരണ വക്താക്കളുടെ മുമ്പിൽ അഭിമാനത്തോടെ വെക്കാവുന്ന ബദലാണ് മറിയ. 

സ്ത്രീശാക്തീകരണത്തിന്റെ എക്കാലത്തെയും ഉജ്ജ്വലപ്രതീകമായ മറിയയുടെ കല്ലറയിൽ ഒരുപിടി പൂക്കളർപ്പിക്കാൻ ഈ കാഴ്ച്ചക്കരനുമുണ്ടൊരു മോഹം.

വടക്കുനോക്കി യന്ത്രങ്ങൾക്ക് പേയിളകും കാലം

വടക്കുനോക്കി യന്ത്രങ്ങൾക്ക് പേയിളകും കാലം

360000 വർഷത്തിലൊരിക്കൽ ഭൂമിയുടെ കാന്തികത വിപരീത ദിശയിലാകും. അന്ന് എല്ലാ വടക്കും തെക്കാകും. എല്ലാ തെക്കും വടക്കാകും. വടക്കുനോക്കി യന്ത്രങ്ങൾ തെക്കോട്ടു നോക്കുന്ന കാലഘട്ടം ... വടക്കിന്റെ തെക്കിനെ വടക്കെന്നും തെക്കിന്റെ വടക്കിനെ തെക്കെന്നും വിളിക്കുന്ന കാലഘട്ടം ... 

ഭൂമി ഒരു ഭീമൻ കാന്തമാണെന്ന് 1600-കളിൽ വില്ല്യം ഗിൽബർട്ട് കണ്ടെത്തിയതിനു ശേഷം ഭൂമിയെന്ന മഹാകാന്തത്തിന്റെ വടക്കും തെക്കും എവിടെയാണെന്ന അന്വേഷണം ആരംഭിച്ചിരുന്നിരിക്കണം. ഒരു വടക്കുനോക്കിയന്ത്രത്തിന്റെ ഉത്തരധ്രുവത്തെ ആകർഷിക്കാൻ ഒരു ദക്ഷിണധ്രുവത്തിനു മാത്രമേ കഴിയൂ എന്ന നിരീക്ഷണം നമ്മെക്കൊണ്ടെത്തിക്കുന്നത് ഭൂമിയുടെ ഉത്തരധ്രുവത്തിൽ അതിന്റെ കാന്തിക ദക്ഷിണധ്രുവം ഉണ്ടാകുമെന്ന നിഗമനത്തിലേക്കാണ്. കാന്തിക ധ്രുവത്തിലേക്കെത്തിയാൽ  കാന്തങ്ങൾ താഴെ ഭൂമിയിലേക്ക് വിരൽചൂണ്ടുമെന്നതുകൊണ്ട് കാന്തവുമായി ഉത്തരധ്രുവത്തിലേക്ക് കാന്തികദക്ഷിണത്തെ തേടി പര്യവേഷണങ്ങൾ ധാരാളം അയക്കപ്പെട്ടു.   വർഷങ്ങളുടെ ഇടവേളയുണ്ടായിരുന്ന പര്യവേഷണങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയ സ്ഥലം നിശ്ചിതമായിരുന്നില്ല.സ്ഥലവും മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു പക്ഷെ കാന്തികധ്രുവം ഒരിടത്തുനിൽക്കാതെ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു (സൂര്യന്റെ ദക്ഷിണായനവും ഉത്തരായനവും പോലെ ഒരു യാത്ര) എന്ന സിദ്ധാന്തം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഇവിടെ  ധ്രുവം പടിഞ്ഞാറോട്ടാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നതെന്നതിനാൽ പ്രതീച്യായനം എന്ന പദം ചേരുമെന്നു തോന്നുന്നു.

ഇങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഒരു പക്ഷെ പണ്ടു പണ്ട് കാന്തിക ഉത്തര ധ്രുവം നമ്മുടെ ഉത്തരധ്രുവത്തിനടുത്ത് ആയിരുന്നിരിക്കണം എന്ന വാദം ശക്തിപ്പെട്ടു. കാന്തിക ധ്രുവങ്ങൾ കീഴ്മേൽ മറിഞ്ഞ ഒരു സംഭവം ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഉണ്ടാകണം. പക്ഷെ എങ്ങനെ കണ്ടുപിടിക്കും?
കാന്തിക ധ്രുവങ്ങളുടെ കീഴ്മേൽ മറിയൽ പാറക്കഷണങ്ങളിൽ കാല്പാടുകൾ ഉണ്ടാക്കുമെന്ന കണ്ടെത്തൽ ആയിടയ്ക്കാണ് ഉണ്ടായത്. അങ്ങനെ 1920-കളിൽ ജപ്പാനീസ് ശാസ്ത്രജ്ഞനായ മോട്ടോനോരി മാട്ടുയാമ (Motonori Matuyama) സമുദ്രത്തിനടിയിലെ പാറക്കഷണങ്ങളിൽ നടത്തിയ പരിക്ഷണങ്ങൾ കാന്തികധ്രുവങ്ങളിൽ 780,000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഒരു കീഴ്മേൽ മറിയൽ നടന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് സ്ഥാപിച്ചു. 

അതിനു ശേഷം വന്ന ഒരു പഠനത്തിൽ 41,000 വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് ഒരു ഹ്രസ്വമായ റിവെർസൽ (കേവലം 440 വർഷം മാത്രം നീണ്ടുനിന്ന ഒരു മലക്കം മറിയൽ) ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തിയെങ്കിലും മാട്ടുയാമയുടെ പഠനം ആണ് ദീർഘമായ ഒരു റിവേർസൽ വെളിച്ചത്തു കൊണ്ടുവന്നത്.

കാന്തികധ്രുവങ്ങളിലെ മലക്കം മറിച്ചിൽ ഒരു സുപ്രഭാതത്തിലുണ്ടാകുന്നതല്ല. ഒരു ദിനം നാം ഉറക്കമുണരുംപോഴേക്കും സംഭവിക്കുന്നതല്ല. കാലക്രമേണ ഉണ്ടാകുന്നതാണ്.
അങ്ങു വടക്ക് വടക്കൻ കാനഡയിലും ഇങ്ങ് തെക്ക്  അന്റാർട്ടിക്കയിലെ അഡിലി ലാന്റിലും (Adilie Land) ഇന്നുള്ള കാന്തിക ദക്ഷിണോത്തര ധ്രുവങ്ങൾ കാണാം. ഉത്തര കാനഡയിൽനിന്നും വർഷത്തേക്ക് 50 കിലോമീറ്റർ എന്ന തോതിൽ സൈബീരിയയുടെ സമീപത്തേക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് കാന്തികദക്ഷിണം.

നാസയിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞർ കമ്പ്യുട്ടറിനോടു ചോദിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞത് (ഞങ്ങളുടെ ഭാഷയിൽ സിമുലേഷൻ എന്ന് പറയും) ഉത്തരത്തിൽ നിന്നും ദക്ഷിണത്തിലേക്കുള്ള പ്രയാണത്തിനിടയ്ക്ക് ധാരാളം ഉത്തരങ്ങളും ദക്ഷിണങ്ങളും ഭൂമിയുടെ അങ്ങിങ്ങായി ഉണ്ടാകുന്ന കാലമുണ്ടാകുമെന്നാണ്. അന്നാണ് വടക്കുനോക്കി യന്ത്രങ്ങൾക്ക് പേയിളകുന്നത്.

ബാധയൊഴിപ്പിക്കേണ്ട മാന്ത്രികനാരാണാവോ?...

ഇത് നമ്മുടെ ജീവിതകാലയളവിൽ സംഭവിക്കില്ലെങ്കിലും ഭാവിയിൽ തീർച്ചയായും സംഭവിക്കുമെന്നു തന്നെയാണ് വിശ്വാസം. പണ്ടുള്ളവർ ചുറ്റുപാടും നോക്കി വടക്കേതാണ്, തെക്കേതാണ് എന്നു കൃത്യമായി കണ്ടുപിടിച്ചിരുന്നു. ഇന്ന് വാസ്തുക്കാർ പോലും വടക്കുനോക്കിയന്ത്രം ഉപയോഗിച്ചാണ് വടക്കും തെക്കും തിരിച്ചറിയുന്നത്. വടക്കുനോക്കിയന്ത്രങ്ങൾക്ക് പേയിളകുന്ന കാലത്ത് വാസ്തുക്കാരന്റെ ഗതികേട് ഒന്നാലോചിചുനോക്കണേ.....